We zijn terug in Gondar maar verblijven nu in de Belegez Pension waar we onze fietsen gestockeerd hadden en voelen ons, raar maar waar, thuiskomen in dit stadje. De zandere straten, de huizen van droge modder en golfplaten, de mensen in hun geweven wite kledij (vnl. op zondag omdat iedereen dan naar de kerk gaat) en de koeien die midden op straat een ommetje doen of voor boodschappen gaan. Weten wij veel wie voor deze beesten verantwoordelijk is.
We besluiten een kijkje te nemen in een groot appartementsgebouw, moesten we hier toch iets langer willen blijven, en mogen meteen een vrije kamer bekijken op de hoogste verdieping. Het uitzicht is verbluffend: een enorm landschap, groene bergen, het weeshuis op de iets westelijkere heuvel, een soort tentenkamp in het dal.
Maandag 21 mei 2007
We hakken de knoop door: we blijven. Nigisti is helaas in Addis Abeba voor twee weken. We bellen haar om te vragen wat we wervoer denkt en klinkt blij. We zitten vol met ideeen maar moeten nog even wachten. Soit, we willen toch eerst onze twee kamers in orde brengen en Gondar wat betreft de sociale kaart wat beter leren kennen.
Dinsdag 22 mei 2007
We trekken in en kuisen heel de dag. We leren onze buur Daniel kennen, een zeer toffe man die werkt bij de bank. We sleuren een keukenkast en een fornuis uit het stort. Het formuis met oven lijkt nog in perfecte staat, bijna nieuw en wordt niet meer gebruikt omdat de Ethiopiers liever koken op hun traditionele vuren. Kobe amuseert zich om dit alles te herstellen (en 'ontkakkerlakken' want daar heeft Lea aardig genoeg van na een jaar Zuid-Afrika). We ontdekken zelfs een bed maar daar vraagt de eigenaar Adissu (die zeer graag “business” doet met ons) dan plots toch een huurprijs voor. Na wat afdingen komen we weer op een goede prijs, iets wat we ervoor over hebben om na 9 maanden weer even een eigen bed te hebben.
Woensdag 23 mei 2007
Onze Engelse vrienden Sascha & Rich vertrekken. Zij zullen fundraising doen voor Yenege Tesfa als ze weer in Engeland zijn. Via hen leren we ook Philemon kennen, een toffe jongeman die zich te pletter werkt voor een hongerloon in het hotel waar ze verbleven, maar meer wil doen met zijn toekomst. Na de uren studeert hij Engels en een volgt een opleiding als gids.
Donderdag 24 mei 2007
We trekken naar de markt om stoelen te kopen en een (plastieken) tapijt. De omgeving begint stilaan te begrijpen dat wij 'faranjies' (= buitenlanders) zijn die wat langer blijven. We worden iets minder lastig gevallen met “Mister, napkin” of “Miss, you, chewing gum?” en sommigen komen zeggen dat ze weten waar we wonen.
Door ons onverwacht besluit komen we in geldnood. We hadden immers maar dollars voorzien om onze snelle doorreis naar Addis te bekostigen. Hoewel geld afhalen met een visakaart in Gondar mogelijk is, lukt het ons niet en laten KBC en Visa ons hier helaas verder in de steek. Zo verliezen we kostbare centen met een geldtransfer via Western Union.
Vrijdag 25 mei 2007
We willen een SIM-kaart kopen voor onze GSM. Hopeloos. Momenteel zijn er geen SIM-kaarten in Ethiopia. “Maybe in some months” antwoordt iedereen. Men stelt voor een vaste telefoonlijn in de plaats te installeren. Maar onze mister-business-Adissu ziet dat niet zitten. Want wat als wij vertrekken zonder de telefoonkosten te betalen? Uiteindelijk kunnen we hem overtuigen om een lijn van zijn winkel (onderaan in ons gebouw) door te trekken naar onze kamer.
Zondag 27 mei 2007
Kobe zit in het internetcafe wanneer hij twee 'faranjies' op de fiets ziet passeren. Dat moeten Philipp en Valeska zijn (www.2-play-on-earth.net). Twee Oostenrijkers waarover we in Khartoum al gehoord hebben. Kobe holt ze, net als alle straatkinderen, achterna om ze uit te nodigen bij ons te logeren. Ze zien er moe uit en beamen dit. Ethiopia vinden ze zwaar. De mensen putten hun uit, zijn overal en opdringerig. Kinderen gooien stenen, iets wat algemeen gekend is over dit land. Ze lijken er maar weinig plezier in te beleven en wij vragen ons af waarom ze dit dan fietsen. “Die-hards” zullen we maar zeggen...
Dinsdag 29 mei 2007
We bezoeken de Debre Selassie Church in Gondar. Bekend om zijn prachtige plafondschilderingen. Philemon gidst ons, hij doet dit om te oefenen. Volgende maand moet hij immers zijn examen afleggen om zijn licentie als gids te behalen. Als bedanking voor de rondleiding geven we hem een woordenboek Amharic-Engels. Als we 's avonds thuiskomen staat onze gang bijna helemaal onder water. Bij een van de buren,die niet thuis is, stroomt de WC over. Even paniekm maar we hadden niet o pde enorme behulpzaamheid van onze medebewoners (vnl. de kinderen dan) gerekend. Allen met een dweil en emmer. We hebben goed gelachen.
Woensdag 30 mei 2007
Voortaan hebben we op woensdag een 'servant'. Het is hier immers de gewoonte om een dienster te hebben als je wat meer geld bezit (zo steun je ook een familie met wat extra inkomsten). Iedereen in ons gebouw heeft iemand in dienst en wij zijn de enige blanken... Dus, vandaag komt iemand voor de eerste keer koken voor ons. Onze potten zijn nadien helaas volledig aangebrand, het eten was wel heerlijk!!
Donderdag 31 mei 2007
Water in Ehtiopie = problemen. Soms hebben we enkele uren geen stromend water, soms loopt het binnen via de buren en soms regent het zo hard dat het via het raam binnenstroomt. We moeten spaarzaam zijn met water, vullen bidons voor de tijd dat er geen water is maar op andere momenten verdrinken we er bijna in.
Of de elektriciteit. Steeds vaker lijkt deze uit te vallen in Gondar.
Vrijdag 1 juni 2007
We trekken naar de university Hospital of Gondar op zoek naar andere mensen die ook bezig zijn met verschillende goede doelen in Gondar. We ontmoeten Jemma en Steve, een koppel uit Engeland en sterk sociaal gemotiveerd. We hebben een leuk en boeiend gesprek met hen en ze helpen ons veel verder met verschillende vragen die we nog hebben.
Ze vinden het geweldig dat we Nigisti willen verderhelpen. We ontmoeten ook Helena, een vrouw uit Zwedenm die onderzoek doet over TBC en HIV/AIDS. Ze weet ons te vertellen dat de meeste mensen sterven aan een combinatie van deze ziektes en dat 40% van de bevolking hier lijdt aan TBC.
In de namiddag bezoeken we het Tara Centre. Een organisatie opgericht door een Engelse vrouw, Kate genaamd, met vele boeiende projecten. Ze steunt o.a. 260 gezinnen in Gondar financieel d.m.v. een soort werking als Plan International. Verder heeft ze een klein schooltje, een werkwinkel en een dierenweeshuis. Met haar houden we zeker contact!
Zaterdag 2 juni 2007
We hebben weer geweldig bezoek. Een biciclown! (www.biciclown.com) Hij had ons adres gekregen onderweg van onze Engelse vrienden. Alvaro, een man uit Spanje is al 2,5 jaar onderweg door Afrika om een lach op de het gezicht van de minstbedeelden te toveren. In dit continent deed hij al 24 landen aan, waaronder Congo, Nigeria, Angola, enz. Hij heeft al 4 keer malaria gehad maar boven dit alles: hij bruist van energie, optimisme en mooie verhalen. Hij heeft enkele jaren geleden, met hetzelfde doel, door alle landen van Zuid-Amerika gefietst en daarover ook een boek geschreven! Helaas in het Spaans. Als hij in Egypte aankomt zal hij ook over Afrika zo'n boek schrijven. Niettemin, ondanks zijn 'miles of smiles', vindt hij Ehtiopie het zwaarste land om door te fietsen. Hij omschrijft zichzelf in dit land niet als clown maar als Robin Hood.
En zo eindigt voorlopig ons reisverhaal!
We stappen met veel zin in ons nieuwe project Yenege Tesfa. Natuurlijk houden we je graag op de hoogte van het reilen en zeilen daar.
Je vindt vanaf nu alle info terug onder de rubriek Yenege Tesfa.
Veel liefs,
Lea de mooie prinses en Kobe haar dappere prins