|
| ||||
| Yenege Tesfa | ||||
| Yenege Tesfa | Steunen | Acties | Nieuwsbrief | Foto's |
Sinds we terug in Gondar zijn, lijkt het wel of we maar met één ding bezig zijn: papierwerk. Yenege Tesfa moet namelijk dringend haar licentie vernieuwen en daar gaat heel wat voorgeschreven handelingen aan vooraf. Zo moet er een 'agreement' (contract) worden opgesteld en goedgekeurd. Dit laatste moet helaas door vijf verschillende instellingen gebeuren en je kan al raden dat dit geen eenvoudige taak is. Luisteren, vriendelijk knikken, uren wachten en van bureau tot bureau worden gestuurd lijkt de gewoonste zaak. Niettemin worden Nigisti en wij hier wel heel zenuwachtig van. Na één week van weinig vorderingen besluiten we een duidelijk woord te spreken met de burgemeester. En wat blijkt, een dag later hebben we onze agreement in handen, met stempels en handtekeningen van alle betrokken partijen. Nu de volgende stap: Nigisti moet dit document persoonlijk indienen in Addis. Bovendien is dat ook de plek waar ze goedkoper aan bepaalde spullen kan geraken voor YT. Een helse busrit van 2 dagen op en dan nog eens terug. Mensen met veel geld nemen het vliegtuig voor deze afstand (780 km op en af door de bergen).
Naast het agreement moest er ook een project proposal worden geschreven. Een soort jaarplanning . Een document dat verantwoordt welke acties je wil ondernemen en een financieel plan. Een moeilijke job omdat we allemaal veel dromen hebben maar deze enkel stapje bij stapje te realiseren zijn. Niettemin is het wel verbazend hoeveel we kunnen met een beetje geld. Elke euro van thuis lijkt hier wel tien keer zoveel waard. Met het geld dat we verzameld hebben op de benefiet-s-brunch en via verschillende acties en stortingen van de voorbije weken kunnen we al een flinke bijdrage leveren. Verder mag YT rekenen op financiële steun van Beletu (een Nederlandse organisatie) en het plaatselijke bureau voor HIV. Nigisti en wij bekijken wat haalbaar is en besluiten te gaan voor de volgende acties:
- 'Life skill training' van 5 dagen voor 45 kwetsbare straatjongeren
- 'Child right workshop' voor 30 personen betrokken bij YT
- 'Medical support' voor 120 personen in nood
- Schoolboeken en uniforms voor 100 kinderen en jongeren
- Hairdress-sets voor 14 jongeren (= Income Generating Activity)
|
|
Hut verdwenenNet voor we het bureautje afsluiten van Yenege Tesfa, klaar om aan het weekend te beginnen, staat er een huilende vrouw met kind op de stoep. Ze is slechtziende en net terug van een lange periode in het hospitaal. Toen ze haar 'kebele' (district) betrad bleek haar hutje er niet meer te zijn, beter gezegd, geen enkel hutje was er nog. De kebele had de hele omgeving plat gelegd om er iets nieuws te bouwen. Niettemin had iedereen die er woonde in tussentijd wel de kans gekregen om zich te registreren. Behalve zij en haar dochtertje dus. Zij was alles kwijt: haar woonst en haar inboedel. De voorbije nacht had ze op straat geslapen maar dat had haar zo bang gemaakt dat ze nu helemaal in paniek was. 'S nachts lopen er immers veel opdringerige mannen op straat. Omdat het al zo laat was en we dus nog maar weinig konden ondernemen besloten we haar 10 birr (= 0,80€) te geven, genoeg om het weekend door te komen in een veiligere slaapplek. Een week later vernamen we gelukkig genoeg dat de kebele haar dan toch nog een nieuwe woonst heeft toegewezen. |
Nigisti geeft aan dat het dringend tijd is om een enkele jongens van het YT-huis te spreken. Omdat er geen guard is in het huis en omdat zij ook veel werk heeft in de bureau, kan zij niet steeds klaar staan voor de jongens. Dus verneemt ze het nieuws over wat er gaande is, vaak te laat. Matrassen die bijvoorbeeld verkocht werden omdat de jongens geen geld hebben, vreemden die plots in het YT-huis slapen, ruzies tussen de jongens onderling, niemand die nog kuist. Wij dus samen met Nigisti naar het huis, klaar om de schade op te meten. En het ziet er inderdaad niet goed uit. Het huis zag er voorheen al schrijnend uit, nu bijna hopeloos. Buiten het huis is het een grote modderpoel (regenseizoen) met overal afval. In het huis is het eveneens een mesthoop. We zien Safra die zijn kleren probeert te wassen met een stuk zeep in een klein kommetje. En Amral die ons trots zijn nieuwe posters toont van zijn grote voetbalsterren bij Chelsea. We kijken met lede ogen toe. Hoe kan iemand die er al zo vuil bij rondloopt nog de moed vinden om zijn kleren te wassen. Of waarom wil iemand nog een poster ophangen als de muur het bijna helemaal begeven heeft.
De jongens waarmee Nigisti heeft afgesproken zijn niet daar. Zij is teleurgesteld, wij zijn er even stil van. Op onze terugweg besluiten we iets te gaan drinken. We bespreken de hele toestand en voelen alle drie dat het hoogste tijd is voor verandering. We geloven, hopen, in een betere toekomst maar dat vraagt wel wat inzet. Van ons en van de jongens zelf.
Het YT-huis wordt onze prioriteit. Herstellingen en reorganisatie zijn dringend nodig. Al sinds een klein jaar is er bijvoorbeeld geen eten voorhanden waardoor de jongens de straat op moeten en klusjes moeten doen (of bedelen) om iets te kunnen kopen. In het huis is er geen lopend water waardoor ze eveneens geld nodig hebben om hun bidon te mogen vullen bij de kraan van de kebele. Een tekort aan water om zichzelf en hun kleren te wassen, wordt momenteel (helaas) gecompenseerd door een teveel aan regenwater. Ethiopië zit immers volop in het regenseizoen en de jongens zijn binnen het huis amper beschermd tegen de regen (een dak vol gaten en muren vol scheuren). Verschillende jongens komen ondertussen ook op de leeftijd om zelfstandig, buiten het YT-huis, te leven.
Dr Mulat is de eigenaar van het YT-huis. Hij groeide in dit huis op, woonde er met zijn ouders en ging als kind vaak 's avonds de straat op om te kunnen studeren onder de straatlantaarns. Dezer dagen is hij een succesvolle man, actief bij vele grote internationale organisaties. Toen zijn ouders zeven jaar geleden stierven aan aids, besloot hij het huis ter beschikking te stellen voor een goed doel. Hij gelooft in Yenege Tesfa en hoopt dat er op een dag nog jongens zullen bereiken wat hij doet: een weg uit de armoede vinden.
Omdat wij benieuwd waren naar deze man, besluiten we hem te contacteren als we in Addis zijn. Een aangename maar vooral ook nuttige ontmoeting. Want wat blijkt? Hij heeft al 1,5 jaar geen contact meer met Nigisti en is flink ongerust over de toestand van het huis en Yenege Tesfa als organisatie op zich. Bovendien wil hij binnen enkele weken naar Gondar komen en YT bezoeken. Net genoeg tijd dus om Nigisti enigszins voor te bereiden en samen op papier te zetten waar we met YT naar toe willen.
Ondertussen zijn we twee weken verder en verwachten we Dr Mulat stilaan. Maar vooral, we zien vooruitgang in onze eigen werking. Nigisti staat stevig in haar schoenen en heeft een serieuse portie aan energie om er steeds weer voor te gaan. We zijn samen met haar begonnen aan het opstellen van een dossier per kind. We werken aan een boekhouding, iets wat voorheen nog niet bestond. De website moet dringend worden geüpdate. En we denken na over hoe we meer aan fundraising kunnen doen. Binnen en buiten Ethiopie, zodat toekomstdromen zoals re-unificatie van straatkinderen met verre familie in gang kan worden gezet.
|
Wist je dat…... in Gondar momenteel grote voetbalwedstrijden plaatsvinden. De jongens van de verschillende kebele's (20 in totaal) komen op tegen elkaar en voetballen voor hun leven. Allen met een t-shirtje van Henry of Rooney. ... ons appartementje tijdens onze afwezigheid vorige maand een heuse feestruimte was om het afstuderen van onze buurman te vieren. Aantal aanwezigen: zo'n 35 mannen en vrouwen. ... Lea in Antwerpen tijdens haar onverwacht bezoek naar Belgie met reizigersdiarree kampte?! Gelukkig was dit tijdelijk en is de darmflora in Gondar (thuis) weer helemaal hersteld. Helaas kan je hier niet zoveel lekkere snoeperijen krijgen. ... we op de luchthaven van Belgie naar Addis Ababa gratis een rolstoel meekregen, wegens overtuigende acteerprestaties van Kobe. Hij beweerde de rolstoel in Ethiopia nodig te hebben voor zijn zwakke rug. |