|
| ||||
| Yenege Tesfa | ||||
| Yenege Tesfa | Steunen | Acties | Nieuwsbrief | Foto's |
Nee, we kunnen HIV/AIDS met de moderne geneeskunde nog altijd niet genezen. Maar zo kunnen ook de priesters met hun heilig water niet. Misschien herinner je dat we vanuit ons appartement uitkijken op een monnik in de vallei die bij predikt bij een bron met heilig water.
Zieke mensen zoeken hun heil door het drinken van het heilige water. Sommigen zeggen dat ze naar de priester toegaan wanneer het hospitaal hun ziekte niet (meer) kan genezen. In die gevallen is het duidelijk dat ze lijden aan een ziekte van Satan of gestrafd zijn door God. Anderen – vooral artsen in het hospitaal – beweren dat de weg meestal andersom is: mensen hopen te genezen bij de bron met heilig water en wanneer dat uiteindelijk toch niet lukt, worden ze in allerheil naar het hospitaal gebracht. Vaak arriveren ze daar veel te laat en zijn reeds terminaal ziek.
Nu is het grootste probleem niet dat mensen ook kracht en genezing willen putten uit hun geloof. Het erge is dat de meesten hun medicamenteuze behandeling stoppen wanneer ze naar deze monnik stappen. We zijn niet zeker of de monnik dit zelf ook verlangt. Hijzelf beweert dat hij zoiets niet verkondigt. Maar de orthodoxe gemeenschap vindt hun verderzetten van medicatie onder de hoede van God onfair. Ze geloven niet dat je kan rekenen op de kracht van God als je je én medicamenteus laat behandelen én met het heilige water.
Het is tijd om meer trainingen voor priesters in te richten zodat zij nauwkeurige informatie kunnen aanbieden. Het eerste wat mensen hier doen wanneer ze horen dat ze ziek zijn, is naar de kerk gaan en een priester spreken. Het zou niet getolereerd mogen worden, wanneer een priester een consultatie bij een gediplomeerd arts minimaliseert.
Hoe langer deze religieuze helingrituelen en praktijken doorgaan, hoe dramatischer ze worden. Duizenden mensen verzamelen dagelijks rond de bron in de schaduw van een grote boom. Ze stellen er kampen op, soms is hun schuilplaats niet meer dan een gespannen zeil over twee stokken. Er zijn geen latrines, geen kraantjeswater. De hygiene is er nul. De toestroom van ernstig zieke mensen massaal. Dagelijks sterft er minimum een dozijn mensen. Middeleeuwse toestanden zijn het. Een broeihaard voor ziektes.
Eergisteren was het dan zover. Plots stromen er honderd mensen 's avonds laat toe voor de (gesloten) poort van het hospitaal. Er is een epidemie uitgebroken. Wanneer Kobe gisteren naar het hospitaal moest voor een rondleiding, schrok hij zich een bult. Bewakers proberen de poorten gesloten te houden om te vermijden dat de binnenkoer van het ziekenhuis overspoelt geraakt. Alle arme mensen die proberen binnen te geraken, komen van bij de monnik. Sommige mensen zijn gestorven in het kampement bij de priester, diegenen die het gehaald hebben blijken in schok. Daardoor zijn de armen verkrampt en is het onmogelijk een infuus in de onderarm te steken. Dus prikken de dokters in de hals. The Office of Health heeft zoveel problemen waarop ze zich moeten concentreren dat ze er niet in slagen preventief te werk te gaan om epidemieën als deze te vermijden. Een dokter van het ziekenhuis zegt dat ze niet genoeg faciliteiten hebben om zulke aantallen te verzorgen. Ze proberen te redden wat er te redden valt. "Dit is al de vierde keer dat dit gebeurd," zucht hij.
Markos verdiende zijn brood door het verhuren van motorbikes op het centrale Meskelplein. Jongelui kunnen dan proberen een rondje te rijden voor minder dan 1 Birr. Omdat niemand daarvoor een rijbewijs moet bezitten, plaats Markos zich achterop bij diegenen die er absoluut niets van bakken. Helaas, liep dat verleden veertien dagen geleden fout af en belandde Markos in het hospitaal.
Uiteraard zijn wij als YT verantwoordelijk voor hem. Dus we bezochten Markos geregeld in het hospitaal en nemen de medische kosten op ons. Zijn hand herstelde quasi vanzelf, de RX-foto's tonen een ernstige barst die met een plaatje en wat vijzen gefikseerd moest worden. Een Koreaanse arts klaarde de klus.
Nu huppelt Markos terug rond met krukken en een gipsverband om de enkel. Wij hopen dat hij een nieuw minder gevaarlijke job vindt in de toekomst. Helaas weten we momenteel niet hoe deze 'toekomst' eruit ziet. Marcos is veranderd sinds het ongeluk en keert zich af tegen vele mensen rond hem. Hij vindt dat YT hem niet voldoende helpt en weigert nog in de shelter te slapen. Hij is agressief tegen kleinere jongens en speelt de 'grote man' op de straten van Gondar. Nigisti heeft een lang gesprek met hem achter de rug maar hij blijft boos. Wij zullen binnenkort een nieuwe poging ondernemen.
We zijn juist zo goed bezig met het maken van file-documenten en een 'performance report' voor het HIV-office, als de elektriciteit in Gondar uitvalt. Het is echter een weekdag en we willen werken, iets nuttigs doen. Nu de computer dus niet werkt, besluiten Nigisti en Lea de buro verder onder handen te nemen. Stapels met papieren hebben zich daar verzameld en er is geen duidelijkheid wat nog bruikbaar is. Bovendien, telkens als Nigisti een specifiek papier nodig heeft, blijkt dit steeds weer kwijt te zijn. Urenlang ontleden we papieren, vooral diegene die Lea niet begrijpt vanwege de Amharische alfabet. Op het einde van de dag zijn we beiden verbaasd en opgelucht bij het zien van de kast. Weer wat meer orde in dit chaotisch land, denkt Lea stiekem.
... Ethiopia het 16de grootste land is van de wereld
... Er in ditzelfde land meer dan 72 miljoen mensen wonen?
... Gemiddeld bezitten deze mensen elk 2,75 Birr per dag. Dit is 0,23 € per persoon per dag om alles mee te bekostigen. Op onze aardbol zijn enkel de Burundezen nog armer.
... Kobe opnieuw naar de lokale kapper durfde gaan? Het werd een waar succes, de Ethiopiers overladen hem met complimentjes. Waarschijnlijk ligt het aan het imitatie-sikje geinspireerd door de Ethiopische mannen.