|
| ||||
| Yenege Tesfa | ||||
| Yenege Tesfa | Steunen | Acties | Nieuwsbrief | Foto's |
Social affairs wou vele kinderen betrekken bij de gebeurtenissen rond het jaar 2000. Daarvoor nodigden ze NGO's uit om samen een feestmaal te organiseren. We zouden op woensdag, nieuwjaarsdag 50 straatkinderen en 50 leden van de club voor blinden tracteren op Doro Weut, lekkere enjera - soort pannenkoek - met schapenvlees! Het zou Afrika niet zijn moesten we maandag drie uur na de vergadering een telefoontje krijgen dat alles verplaatst werd naar dinsdag (morgen dus), de laatste dag van 1999. Je kan je voorstellen hoe de chaos tesamen met de milleniumgekte pijlsnel de hoogte in schoot.
Nadat Nigisti de jongens van de shelter gebeld heeft en nog 35 andere straatkinderen verzameld had, mochten ze aanschuiven voor hun nieuwjaarscadeau. Iedereen kreeg een nieuw kledingsstuk. De rij buiten onze bureau groeide gestaag wanneer het nieuws verspreidde dat YT kledij uitdeelde. Zolang we er nog een beetje kleren over waren, gunden we de nieuwkomers ook iets. Een meisje koos een soort bruidskleedje in wit en pronkte daarmee de hele dag. Een andere jongen kon niet meer van zijn piemeltje afblijven sinds hij een nieuwe broek aankreeg. Tevoren liep hij immers altijd in een broek waarvan de gulp zo versleten was dat zijn flieterke voortdurend onbeschermd de wereld in tuurde.
Dan de lange wandeling naar de festivalweide. Geweldig om te zien hoe onze gasten genoten van de aandacht van de andere voetgangers bij het zien van onze lange stoet, nog mooier om te zien hoe de blinden elkaar helpen bij het vinden van de weg naar beneden. Ze vormen een lange rij, leggen een hand op de schouder van hun voorganger, in de andere hand houden ze hun blindegeleidestok.
Voor het historisch monument 'Fasilidas Bath' was iedereen verwacht in traditionele kledij voor het nieuwe millenium. Belangrijke personen gaven speeches en wij werden gevraagd om een rondje te lopen voor 3000 toeschouwers met Yenege Tesfa. Er bestaat geen twijfel meer, enkele Gondariaan weet nu wie de faranjies Lea en Kobe zijn.
Daarna mochten we naar een gezellige plek waar vele vrouwen de hele dag gekookt hadden om alle gasten Doro Weut te presenteren. Nog een keertje vlees op hun bord, iedereen at zijn buik vol. Uiteindelijk besloten we nog een extra softdrink te geven. Alleman ging uit de bol! Daarna riepen ze een dikke dankuwel voor Nigisti: "Beutam Amasagnallo!"
Ook vandaag nog geven extra veel kinderen ons een hand op straat omdat ze zo nagenieten van de maaltijd en hun nieuwe T-shirt, broek of hemd.
Onverwacht werd ons gevraagd certificates uit te delen aan de studenten die slaagden voor hun taalopleiding Engels aan een school in Gondar. We hadden ons laten wijsmaken dat het een hele eer is voor deze gegradueerden om hun diploma te krijgen uit handen van faranjies.
Een hele voorstelling en show werd op poten gezet. We konden traditionele dansen aanschouwen en toneeltjes over toeristen die een rondleiding krijgen in het kasteel van Gondar. Als we de acteur zagen die Amerikaan speelde, dachten we: "Amai wij geven veel te weinig fooien!"
Tussendoor werden toespraken gehouden over het nieuwe Millenium en de toekomst van Ethiopia. Je hoort het Ethiopia is fier op hun eigenheid en cultuur, maar ze weten ook hoe ze afgeschilderd werden in Europa en andere delen van het Westen. Een land met veel armoede en hongersnoden. Daar willen ze iets aan doen! Hun slogan: In the next millennium, we will make poverty history!
Door Engels te leren geloven ze dat ze een grotere rol kunnen spelen in de wereld. Wij wensten ze alle geluk en veel succes toe in de toekomst.
Ook een nieuwe start met de jongens van de shelter is nodig. Iederen werd verwacht op vrijdag aan de bureau. We bespraken de problemen in en rond de shelter en stellen een paar positieve maatregelen voor.
Ze klagen vooral dat de buren hun toilet willen gebruiken en vuil waswater in de tuin smijten. Maar de sanitaire blok is zeer primitief en is nooit genoeg voor de omwonende buren. De jongens kozen er terecht voor een slot op de WC te hangen, maar ondertussen hebben de buren het slot geforceerd. Uiteindelijk heeft iemand van de overheid de toilet hermetisch afgesloten voor iedereen, dus ook voor onze jongens aan wie het toilet toebehoort!
Maar ook goed nieuws: we kiezen een nieuwe chairman, een soort groepsleider die ook mediator is tussen de jongens en Nigisti. We overlopen leefregels die het samenwonen aangenamer moet maken. Iedereen is tevreden dat er nu regels zijn. Omdat naar school gaan met een lege maag geen makkelijke taak is (herinner je dat de gevangenis hun overschot aan voedsel niet meer kon geven sinds een half jaar), besloten we dat onze jongens voortaan breadcoupons en enkele stukken fruit krijgen. Elke week kunnen ze nu bij ons deze bonnen voor brood afhalen. We geven hen genoeg voor ontbijt en lunch, voor hun avondeten moeten ze in de namiddag zelf werken.
We zien de gasten met een glimlach vertrekken, Yenege Tesfa!
... vandaag 67 kansarme kinderen hun schoolboeken op de bureau van YT afgehaald hebben?
... maandag a.s. de school hier opnieuw begint?
... Lea de kinderen in de straat geleerd heeft "I love you" te roepen in plaats van "money"?
... de overheid in het begin van de week aankondigde dat iedereen niet alleen woensdag maar ook donderdag en vrijdag verlof krijgt om het millenium te vieren?