|
| ||||
| Yenege Tesfa | ||||
| Yenege Tesfa | Steunen | Acties | Nieuwsbrief | Foto's |
Samen maken we een budget-plan. Elke jongen krijgt een soort bankboekje bij YT. Ze kunnen materiaal krijgen op afbetaling of cash geld lenen. Wekelijks verwachten we nu een centje terug. Enerzijds moeten ze nu geld terug aan YT betalen, anderzijds verwachten we ook wat extra geld dat we voor hen zullen opzij houden. Een spaarvarkentje voor later, maar zeg dat maar eens in het Amharic. Enkele jongens verschieten van deze maatregel. Sommige moeten plots niets meer hebben. Na een week van discussie en afwegen over de hoeveelheid geld dat ze kunnen terug betalen, hebben de meeste jongens zich erbij neergelegd. Sisay, Eshatoe, Desalegn, Shiferow, Tamrat en Adeno ontvangen het nodige materiaal om schoenen te poetsen. Addisu ontvangt werkkledij om te helpen in een schrijnwerkerij. Alemu ontvangt alles voor zijn “walking shop”. Alleen Eniyew en Ayele zijn er nog niet echt uit wat ze willen doen, behalve lol maken (waar ze voorlopig helaas niets mee verdienen).
We nemen hem mee naar het hospitaal waar een vriend van ons werkt: Ruhan, een Zuid-Afrikaan en een zeer gemotiveerde en betrokken oogdokter. Hij checkt Alemu's ogen en stelt vast dat hij een 'traumatic cataract' heeft opgelopen. Alemu vertelt dat hij een jaar geleden inderdaad een flinke stoot heeft gehad en sindsien niet meer kan zien door het rechtse oog. Ruhan legt ons uit dat Alemu zijn pupil geen licht meer doorlaat tot zijn netvlies en daarmee blindheid veroorzaakt aan dat ene oog. Zijn pupil wordt meer en meer wit vanbinnen. Vergelijk het met een ei dat eerst rauw is en dus ook lichtdoorlatend, maar als je het kookt krijtwit wordt en geen lichtstralen meer laat passeren...
Het klinkt gemeen maar deze keer hebben we onze huidskleur en connecties gebruikt om het hele proces te versnellen. Normaal zou Alemu maanden lang moeten wachten voor een eerste intake en nadien nog eens maanden voor de operatie. Ruhan heeft ons echter door heel deze papiermolen gesluisd en ervoor gezorgd dat Alemu volgende week mag geopereerd worden. Alemu zelf vindt dit geweldig. Een blanke dokter, daar vertrouwt hij immers veel meer in dan een zwarte dokter.
Een grappige anekdote: Alemu had net, voor de afspraak met de dokter, zijn (enige) broek gewassen en kwam dus met een natte broek aan in het hospitaal. Tijdens het onderzoek zat hij echter de hele tijd ongemakkelijk heen en weer te schuiven. Toen hij mocht vertrekken, keek hij verlegen rond of iemand zag dat zijn stoel volledig nat was. En jawel, Ruhan had dit opgemerkt en vroeg of hij uit angst misschien wel een ongelukje had gehad. Die arme Alemu zakte helemaal door de grond.
Ondertussen zijn we gelukkig genoeg zo ver dat we dossiers hebben van elk kind. Die dossiers moeten echter wel nog gevuld geraken. Sommige jongens leven al vijf jaar in de shelter maar er is niets te vinden op papier. Wij zijn stilaan begonnen met het maken en invullen van 'Daily Reports'. We hebben momenteel een medische studente uit Zwitserland op bezoek die de 'Health Reports' wil invullen. En in de toekomst hopen we dat wat psychologie studenten uit de klas van Kobe de 'Family Assessment' en de 'Background Assessment' kunnen uitvoeren. En dan nog iemand vinden die het schoolse gedrag wil evalueren. Werk genoeg, zoveel is zeker.
… Je zeker eens een kijkje moet nemen bij 'Projecten' op deze website, omdat daar het één en ander aangevuld is. En dat het rekeningnummer voor donaties veranderd is?
… Kerstmis nadert maar door het verschil in kalender wij dat 15 dagen vroeger zullen vieren dan onze Ethiopische vrienden. En wij met oudjaar de enige gekken zullen zijn die in dit land aftellen?
… Je zeker een kerstkaartje van onze jongens mag verwachten als je een kerstcentje stort?
… Wij Sint en Zwarte Piet hebben gespeeld en de Ethiopiërs dit niet echt begrijpen, laat staan waarom wij zoveel plezier beleven om een heilige man?
