Nieuwsbrief van 7 maart 2008

Een (schilder)dag te vroeg

Na enkele maanden van flinke zon en geen druppel regen, beslissen we dat het tijd is om de shelter van YT te schilderen. We hebben een tijdje moeten wachten omdat de nieuwe muren van modder volledig droog moesten zijn alvorens er verf op mocht.

Kassahun en Kobe kopen de benodigde materialen in enkele dagen voor de geplande kuis-zondag. Ze schuimen de markt af, vergelijken prijzen en geven hun aankopen mee aan “draagjongens”. Alles wordt in de shelter opgeborgen, de guardians wordt op het hart gedrukt goed op het materiaal te passen.

Maar dan gebeurt het onvermijdelijke: het sterke groepsgevoel en de behulpzaamheid van de jongens zorgt ervoor dat het huis een dag te vroeg wordt geschilderd. Zonder ons worden alle muren aangepakt, zelfs de de buitenkant! Terwijl het de binnenkant was die we zouden schilderen. Nadat we dit nieuws vernemen, springt Kobe in een taxi in de hoop om nog iets te redden. Wanneer hij arriveert is de buitenkant al volledig bedekt met een grondlaag witte verf en staan onze jongens, onder de verfspatten, er glunderend bij. Ze hadden immers van school vernomen dat ze zondagvoormiddag op een ceremonie aanwezig moesten zijn. En om hun aanwezigheid op school maar afwezigheid in de shelter “goed te maken” waren ze nu alvast begonnen aan de werken. Ook de guardians zagen hier geen graten in.

Kobe stond er wat verdwaasd bij. Wat aanvankelijk een uitbrander moest worden, “hoe haalden de guardians het immers in hun hoofd het materiaal zomaar te geven en waarom hebben de jongens in godsnaam de buitenkant van het huis geschilderd?”, bleek uiteindelijk een twijfelende vraag “of ze aub konden stoppen voor vandaag”. Daarnaast het onverwachte trotse gevoel om te zien dat de jongens dus wel kunnen samenwerken, en bij Lea achteraf vooral de opluchting dat de buitenkant nog niet geschilderd was met de tweede laag, die anders felblauw zou zijn geweest maar dus eigenlijk enkel voor de binnenmuren was voorzien.

Zondagnamiddag werd er alsnog gekuist en geschilderd. De beide slaapkamers werden onder handen genomen, de andere helft van de bedden kreeg ook een lik verf (de eerste helft hadden we al eens eerder geverfd) en het afval rondom de shelter werd verzameld. Omdat Lea twee knappe “blanke” vriendinnetjes had meegenomen, vonden onze jongens het ook geen enkel probleem om flink door te werken, weliswaar in bloot bovenlijf dan. Tot slot kregen de jongens nog een uitgebreid avondeten mét vlees, een feestmaaltijd want sinds maandag is het weer vasten. Twee maanden geen vlees (nee ook geen seks), eieren, melk en alles wat een mens in deze landen nodig heeft om gezond en energiek te zijn maar niemand zich kan veroorloven (al wordt dit laatste liever niet gezegd dus is ieder dankbaar dat het geloof om religieuze redenen zulke vastenperiodes oplegd).

Manchester of Arsenal

Je bent pas een echte (straat) jongen als je één van deze twee ploegen supportert. Naast school, werk en eten is voetbal dan ook levensbelangrijk voor onze jongens. Het grote verschil is echter dat 'school', 'werk' en 'eten' een constante opgave is en 'voetbal' de enige onstpanning. Helaas was het geen eenvoudige weg om tot een overeenkomst te komen hoeveel en wanneer die voetbal dan wel kan. Nigisti vind het immers belangrijk dat de jongens op tijd thuis komen en daar steunen we haar volledig in. Dit wil zeggen dat alle jongens om 20.30u in de shelter moeten zijn. De meeste voetbalwedstrijden worden echter na 21 uur op het scherm getoond (o.a. wegens het tijdsverschil met Engeland). “Geen sprake van uitzonderingen,” aldus Nigisti. “Te laat op de avond en er hangt te vaak een agressieve sfeer bij die voetbalwedstrijden.” Maar daar waren onze jongens het niet mee eens. Ze gingen dus kijken, kwamen veel te laat thuis en boden hun excuses aan zonder dat ze het echt meenden. Vorige week werd het duidelijk voor Nigisti: verbieden heeft geen zin. In samenspraak zijn we tot het besluit gekomen dat de jongens één keer per week naar de voetbal mogen gaan als ze de rest van de week op tijd waren. Een fijne beloning, me dunkt, en nog niet zo moeilijk te verdienen. Natuurlijk verwachten we ook dat de jongste jongens begeleid worden door een oudere gast uit de shelter, dat ze er als groep samen op uit trekken en samen thuis komen. Oh ja, en dat 'Manchester' respect heeft voor 'Arsenal' en andersom.

Wist je dat…

… het momenteel de warmste periode van het jaar is in Ethiopië? Rond het middaguur is het l broeiheet, in de zon zitten is onmogelijk. Zelf onze hangmat heeft het begeven, de zon heeft de koortjes gewoon 'doorbrand'.

…deze week op de universiteit van Gondar het eerste Self Acces Centre werd geopend. Dit werd opgezet door twee buitenlanders/vrienden wiens moedertaal Engels is, Steve en Seth, en onze ethiopische medebewoner Demoz. Het center staat volledig in functie van het verbeteren van het Engels, wat de voertaal van de universiteit is, voor docenten en leerlingen. Er gaat ook aandacht naar leer- en lesmethodieken.

… Muse, de baby uit Mother Theresa (zie nieuwsbrief 21 december 2007) uit Gondar vertrokken is voor internationale adoptie. Benieuwd waar hij terecht komt. En of de adoptieouders ooit contact met ons zullen opnemen?